طفلک جون

دلم تنگه خب

ثاقب دیروز رفت

رفت کانادا برای ادامه تحصیل ( حالا یهو دیدی با دنیل و جک و یا ... برگشت) ولی از اونجایی که می گن اصل نفس عمله پس رفت که نوروساینس بخونه

آرزوی موفقیت براش دارم و برای همه کسایی که دوسشون دارم

فعلا برم

ولی برمیگردم

همیشه ماندن بهترین نیست

همیشه رفتن آن حضور ناب نیست

گاهی میان رفتن و ماندن هیچ فرقی نیست

دلتنگیم ؟! باشد

آن ها را نمی بینیم ؟! باشد

در خانه نیستند ؟! باشد ... اصلاٌ مهم نیست

اصل درست این است که عزیزان ما در خانه ی دل ما جا دارند

                                                                            نرم و مهربان

نگاه کن

اکنون من از تو دور می شوم

و نا آشنا

 می گذرم از کنارت

و در آن هنگام است

            که به آرامی تغییر می کنم

یه مدت دوری از اینجا و حالا برگشت

شاید اگه می تونستم خوب بنویسم و خوب گفتن رو بلد بودم از نبودم زیبا می گفتم و از درس هایی که از زندگی گرفتم . از بزرگتر شدنم که این دفعه ازش ناراضی نیستم چون خوب بوده هر چند که سخت.

لحظه های زندگی گذشتن و من فقط بیشتر از قبل فکر می کنم و منتظر جواب تلاش این یه سالم

هستم نمی دونم قراره چی بشه اما فکر کردن بهش شدیدا نگرانم می کنه پس ترجیح می دم تو این لحظه ها بهش فکر نکنم

الانم چند روزی میشه اومدم تهران مشغول یه سزی کارای تحقیقیم ولی حقیقتا دوست داشتم خونه می بودم

اما خب از بیکاری هم بهتره

جاتون خالی آخر هفته گذشته با بچه ها رفتیم یه جایی تو دل کوه تو گیلان

خداییش خیلی خوشگله. قربون عظمت خدا برم

خوش گذشت و اساسی تو روحیه ام اثر گذاشت

می خوام برم دنبال کار

این شرایط این اوضاع این یه پا در هوا موندن باید عوض بشه

فکر کردن به گذشته ای که زیبا یا تلخ بوده خیلی هم جالب نیست مگر اینکه به درس هایی که ازش گرفتی فکر کنی که واست مفید باشه

دلم برای همه دوستام تنگه

همه ی همه شون

راستی من یه متهی تهرانم برو بچ اگه اومدین خبر بدین

همیشه خوش باشین

فعلا